किशोरांशी कसे बोलावे: शांत जेवणाचे टेबल: किशोरवयीन मुले इतर कोठूनही घरी कमी का बोलतात

एक काळ असा होता की जेवणाच्या टेबलांवर गोंगाट होत असे. कोणी शाळेत चर्चा करते, कोणी गृहपाठाबद्दल तक्रार करते, कोणी शिक्षिकेची गोष्ट सांगते, कोणी बहिणीशी भांडण करते. रात्रीच्या जेवणात फक्त अन्नच नव्हते. बोलणे झाले.आता अनेक घरांमध्ये जेवणाची टेबलं शांत आहेत. शांत शांतता नाही. फोन शांत.पालक विचारतात, “शाळा कशी होती?”किशोर म्हणतात, “ठीक आहे.”“तुम्ही काय केले?”“काही नाही.”आणि संवाद तिथेच संपतो.पण मनोरंजक गोष्ट अशी आहे की, जे किशोरवयीन मुले जेवण्याच्या टेबलावर “काहीच नाही” म्हणतात ते त्यांच्या मित्रांसोबत तीन तास बोलू शकतात. व्हॉइस नोट्स, कॉल, मेसेज, रील, ग्रुप चॅट्स. ते गप्प लोक नाहीत. ते फक्त घरी गप्प आहेत.यामुळे अनेक पालक संभ्रमात आहेत. त्यांचा असा विश्वास आहे की किशोरवयीन मुले दूर किंवा गुप्त होत आहेत. तथापि, पौगंडावस्थेचे परीक्षण करणाऱ्या मानसशास्त्रज्ञांच्या मते, काहीतरी वेगळे आहे. किशोरवयीन मुले त्यांच्या कुटुंबापासून दूर जाण्याचा प्रयत्न करत नाहीत. ते त्यांची ओळख निर्माण करण्याचा प्रयत्न करत आहेत. आणि ओळख ही सहसा पालकांपेक्षा मित्रांसोबत अधिक तयार केली जाते.घरी, किशोरांना असे वाटते की ते अजूनही लहान आहेत. बाहेर, मित्रांसह, ते व्यक्तीसारखे वाटतात. त्यामुळे ते जास्त बोलतात जिथे त्यांना अधिक समान आणि कमी न्याय वाटतो.दुसरे कारण अगदी सोपे आहे. घरातील अनेक संभाषणे हे खरे तर संभाषण नसतात. ते प्रश्न, सल्ला, स्मरणपत्रे किंवा सूचना आहेत.तुम्ही गृहपाठ पूर्ण केला का?तुम्ही तुमचा फोन इतका का वापरता?नीट अभ्यास करा.लवकर झोपा.वेळ वाया घालवू नका.तुमचे गुण काय आहेत?काही काळानंतर, किशोरवयीन मुले प्रत्येक संभाषण एक व्याख्यान बनण्याची अपेक्षा करू लागतात. त्यामुळे ते संभाषण कमी करतात.बरेच पालक असेही म्हणतात, “माझे मूल त्यांच्या मित्रांना सर्व काही सांगते पण मला नाही.” परंतु आपण याबद्दल विचार केल्यास, मित्र सहसा जास्त ऐकतात आणि कमी सल्ला देतात. पालक जास्त सल्ला देतात आणि कमी ऐकतात. त्यामुळे किशोरवयीन मुले त्यांना कुठे ऐकल्यासारखे वाटतात ते निवडतात.संशोधन पौगंडावस्थेतील मानसशास्त्रात असे दिसून येते की किशोरवयीन वयात किशोरवयीन मुलांना त्यांच्या पालकांची गरज भासत नाही. ते फक्त स्पष्ट मार्गांनी दाखवणे थांबवतात. मूक डिनर टेबल नेहमी अंतर बद्दल नाही. कधी कधी एकमेकांशी कसं बोलावं हेच कळत नाही.विशेष म्हणजे, काही कुटुंबांनी हे अगदी सरळ मार्गाने सोडवले आहे. बळजबरी संभाषणातून नाही तर संभाषणाच्या वेळेत बदल करून. बऱ्याच पालकांच्या मते, किशोरवयीन मुलांशी उत्तम संभाषण कारमध्ये, उशिरापर्यंत, एकत्र काहीतरी पाहणे किंवा एकत्र काही क्रियाकलाप करणे आहे. समोरासमोर प्रश्नांसह टेबलवर नाही.कदाचित, मुद्दा असा नाही की किशोरवयीन मुलांनी बोलू इच्छित नाही.कदाचित मुद्दा असा आहे की, आम्ही संभाषण सुरू करण्याऐवजी प्रश्न विचारत राहतो.जर तुम्ही ऐकू शकत असाल तर किशोरवयीन मुले नेहमीच बोलत असतात.फक्त रात्रीच्या जेवणाच्या टेबलावर कधीही आवश्यक नाही.